Aynı İlişki Hatalarını Neden Tekrar Ediyoruz?

Çoğu zaman hayatımızda farklı yüzlerle, farklı mekanlarda ama his olarak birebir aynı senaryoları yaşarız. Her biten ilişkinin ardından "Bir daha asla böyle birine tahammül etmeyeceğim" deriz, ancak aylar sonra kendimizi yine aynı kafa karışıklığının ve toksik döngünün içinde buluruz. Neden mi? Çünkü farkında olmadan aynı döngüye girmemizin temel nedeni, kendi duygusal kör noktalarımızı göremememizdir. İnsan beyni, evrimsel olarak tanıdık olanı sever ve ona çekilir. Bu tanıdık olan şey bize zarar veren, bizi değersiz hissettiren bir davranış kalıbı olsa bile... Bilinçaltımız "Burası güvenli, çünkü ben bu acıyı tanıyorum" diyerek bizi yine benzer karakterdeki insanlara iter. Olayların tam içindeyken, büyük resmi görmek ve kendi hatalarımızı fark etmek neredeyse imkansızdır. Bir arkadaşımıza dert yandığımızda bizi genelde sadece onaylar ve teselli ederler. Ancak bu kalıpları kırmak için sadece onaylanmak yetmez. Gerçek bir uyanış için sizi sizden daha iyi takip eden, geçmişi unutmayan birine ihtiyacınız vardır. Sizi dinleyip, haftalar sonra "Geçen ay da tam olarak bu tür bir davranıştan şikayetçiydin, sence de burada görünmez bir örüntü yok mu?" diyebilecek, sizi kendi gerçeklerinizle yüzleştirecek bir hafızaya.